Groei heeft een vreemd neveneffect waar weinig bedrijfsleiders over praten: "Professionele Aderverkalking".
Niet plots. Niet spectaculair. Maar langzaam.
Een bedrijf groeit van 50 naar 150 medewerkers.
Van 150 naar 300.
Van 300 naar 500.
En onderweg gebeurt iets merkwaardigs:
- Vergaderingen worden frequenter.
- Rapporteringen worden uitgebreider.
- Beslissingslijnen worden langer.
- Goedkeuringsstappen stapelen zich op.
- Nieuwe ideeën moeten door steeds meer poorten.
- De processen die ooit hielpen om te groeien, helpen niet meer.
Op papier lijkt alles professioneler.
In werkelijkheid neemt de wendbaarheid af.
En het verraderlijke is dat deze "verkalking" bijna perfect gelijk loopt met de groei.
Daardoor voelt het niet als een probleem. Het voelt als volwassen worden.
Tot de markt verandert. Tot een nieuwe technologie opduikt. Tot een concurrent sneller beweegt.
Dan ontdekken organisaties plots dat ze niet vastlopen door een gebrek aan mensen, middelen of ambitie. Maar dat ze vastlopen in wat hun eigen succes was.
De meeste groeibedrijven investeren veel aandacht in schaalbaarheid, veel minder in het behouden van hun vermogen om zichzelf opnieuw uit te vinden.
Nochtans wordt dat precies de bepalende competentie van de komende jaren: kunnen blijven bewegen terwijl je groeit in onzekerheid.
Dat is waar Disruption Management en mijn rol als Disruption Architect uiteindelijk over gaat: niet méér of zomaar verandering creëren, maar voorkomen dat succesvolle organisaties dichtslibben zonder het te merken.
Written by
Dennis Fredrickx, Disruption Architect
